
Est naschidu in Iscanu su deghennoe
de Nadale 1947.
De professione veterinariu hat trabagliadu
in comunes e in sa ASL de Aristanis.
Da una chedda de annos in pensione, sighit
como cun passione devota sa cultura sarda
e sa campagna.
Poesias
ANNU ‘ETZU 1999 E ANNU NOU 2000
De su tempus in su liberu mannu
com‘ est a congrùos unu capitulu,
e in s‘ atera pagina su titulu
nde mudat milli, chentu, e un annu.
A s‘ umana zenia no est cuntzessu
de legere in su fogliu ‘eniente
però est fatzile dae su presente
torrare in segus como a su revessu.
Sos fattos mannos bi sun appuntados
comente fintzas contigheddos minores,
zente a sa bona, pessones mazores,
politicos, pastores, siensiados.
Bi leges gherras, aspras, dolorosas,
odios antigos e disamistade,
e omines, de bona voluntade,
ch‘ han postu semper paghes doverosas.
E ancora famen, miseria e dolore,
in s‘ andare eternu de su mundu,
ma si miras de s‘ animu in su fundu
mai est morta sa fraca de s‘ amore.
No mancat za est beru su progressu
chi est sustansia e accunnortu de sa vida,
ma cun benes e ricchesa mai bida
est comintzadu fintzas su regressu.
Andan umpare meighinas e males,
su benistàre e s‘ incuinamentu,
s‘ omine est prenu ‘e dudas e iscuntentu,
timet dies benidoras pro fatales.
Ma si no poto ca no est permissu
su sulcu de su tempus de brincare,
de connoscher su cras e mi averare,
nessi tres cosas pedo tando a Issu.
Issu chi hat criadu custu mundu
e lu conduit cun mannu sabiore,
cuntzedat a su terrinu abitadore
paghe, salude, e amore profundu.
Torret s‘ omine a s‘ edade ‘e s‘ oro,
sas armas in arados tramudadas,
maladias e penas sien sanadas,
cust‘ abberu Li prego dae coro.
In ISCANU su ses de Bennarzu 2000
sa die de sa Pasca ‘e sos tres Res
CANDO SU SOLE
Cando su sole mudat su colore
a bolt‘ e die pro iscurigàre
bettandesi in bratzos de su mare
no lassat che una parte ‘e su mundu
su cale in s‘ inghiriu tot‘ in tundu
retzit sa lughe, vida e calore.
E mentres chi su buju e s‘ iscuru
com‘ avansan a passu apprettadu
isparit sa bellesa ‘e su criadu,
ma no morit, reposat in s‘ isettu
chi su cras siat lùghidu e nettu
e de Bonu carrigu e maduru.
Addae da sa sinz ‘e s ‘orizonte
in ue como bi albeschet a nou
sonnio terras e zentes chi a prou
in nomen de amore e bonidade
bivan in paghe e cun onestade
semper crara imprimìda in fronte.
Biso tando massajos accherìdos
a raglias in tulas de laore
chi incunzan cundidu de suore
in istìu de sole accanidu
trigu nettu e bene ingranidu
pro cogher panes bellos saboridos.
E sigo cun sos ojos de su coro
in pasturas prus birdes e innìdas
in sas cales bi sunu cumpartìdas
mizas e mizas de arbeghes biancas
onore e bantu de froridas tancas,
de su pastore destinu e tesoro.
Penso, attesu in biddas e tzittades,
de operajos fainas sintzeras,
in buttegas, frabicas, minieras,
in tottue siat zent‘ animosa
semper unida e isperansiosa
coment’ in familia sun sos frades.
In finis no prus logos de dolore,
ca sa lughe noa mirat distruttos
sas penas, sos piantos e sos luttos,
totu da sa manu ‘e su Signore.
In ISCANU s‘ unu de Martu 2006
sa die de Mercuris de chisinu
MUROS ANTIGOS DE ARISTANIS
Ultima ispèra de sa libertade,
difesa contra s’ istranzu nemigu
a sos Sardos has fattu de aprìgu
fusti fiera e animosa tzittade.
Restan sinnos de famada edade
a intro de cussu muru amigu,
ispantat pro su trabagliu antigu
de mastros e de fraos s’ abilidade.
Domos, palattos fattos a impignu,
turres e cresias, betzos monumentos,
sun mudos testimonzos de una ‘ìa
torrados como, comente pro maja,
a nd’ ogare a lughe sos ammentos
de unu passadu gloriosu e dignu.
In ARISTANIS su seighi de Santu Aìne 2011
Monumentos abertos
OLIA
Arraighinàda in baddes e montrigos
a bent‘ e a sole semper paras fronte,
a chent‘ e a mizas fin a s‘ orizzonte
mudas sa terra da tempos antigos.
De irde e de prata coloridos
sos bratzos tuos fortes e nodosos
rezzen cuddos fruttos gai donosos
riccos de virtude e saboridos.
Pranta s‘ olia, agattas su tesoro,
attendela cun cura e cun amore
e brassamu cun nuscu incantadore
da issa naschet in colore ‘e s‘ oro.
S‘ olia est modesta e-d‘ est famada
ditzosa dae semper pro sa zente,
si la pàstinas in coro e in mente
ses pesande sa paghe disizada!
In ISCANU su deghennoe de Martu 2001
sa die de Santu Zuseppe
SA LAMPANA CHI S’ ISTUDAT
Sa lampana chi s’ istudat cun pena,
in su silentziu profundu si tremet
ca su lughinzu consumidu gemet,
sena prus fortza, oramai arresa
istat lampande ma sena frimmesa,
mentres sa lughe morit lena lena.
In s’ oriolu chi potat miminare
s’ ultima ischinditta de lugore,
ch’ iscrarit umbras e torrat colore
a dogni umana e terrina cosa,
aggiunghes ozu a sa mariposa,
su mantu ‘e sa note a che frundare.
E mancari chi prontu siat s’ azudu
no torrat cudda lughe crara e vera
chi allegrat sa vista e dat ispera
fuinde de su buju ogni pantama
ca su filu chi brusiat in sa fiama
restat in fines semper prus minudu.
Gai sa vida nostra, in su momentu,
in s’ ora trista de sa dispedida,
chi s’ anima si faghet prus sidida
de sigher s’ ispiritu immortale,
lassande custa domo corporale,
no ti mustrat ne gosu ne lamentu.
Su dottore piedosu ma accanidu
faghet cun sas meighinas sa maja,
sa carre morta paret torra bia,
paret bia ma est comente morta,
est s’ ultima ispera ch’ est risorta
in d’ unu calvariu infinidu.
Ite cheres chi sian custas proas,
su restare annos sena mezoru ,
cando est meda mezus pro decoru
chi a detzider siat sa natura,
ca no b’ hat politica o cultura
chi li potan dettare leges noas.
Misteriu isconnottu est su dolore
paris cun su patire e cun sa morte,
ma no prangas crudele e dura sorte
ca una cosa est tzerta e -d’est s’ amore.
In ISCANU su bindighi de Bennarzu 2009
sa die de Santu Mauru