Antoni Manunta

Est naschidu in Iscanu su
e in ie est mortu su
Fuit masellaju e coghineri apretziadu.
Improvvisadore e poete a taulinu est istadu
puru in in cantigos a cuncordu unu bassu
arridu, sonadore e attonadu.
Balladore de ballu sardu fuit fintzas unu
simpaticu brullanu.


Poesias

Babbu nostru

Babbu nostru ch’in chelu istas inie
Su nomen tou siat santificadu
Benzat su regnu tou disizadu
Siat fata sa volontade asie

Danos su pane nostru e ogni die
Comente in chelu interra siat dadu
Aoas sos inimico perdonadu
Nois perdonu pedimos a tie

Cun dogni pedidore zenerosu
Sias clemente pro dogni atzione
Ti semus fizos totu in generale

Tue o babbu misericordiosu
No mos induas in tentazione
Liberamos pero da ogni male




Duos riones istoricos Iscanesos (antigos sitos)

Iscanu, a narrer s’istoria tua
Su ch’intendia in su tempus lontanu,
unu rione de sa idda de Iscanu
chi si narait sa Mandra ‘e sa giua.
Custu recintu a cantu s’est ischidu,
baltu e muros, bona serradura,
pro cando ‘atian boes a tentura
e b’enian d’agentes custodidu.
Custu recintu iscogliosu e in paris
Antigamente si l’han fraigadu,
deo bi apo connotu in su passadu
sa rensia de sos Inzis e Salaris.
Ma a man’e bass’e sa mandra hamos tentu,
visibile e ancora este esistente,
b’aiat e b’est puru una sorgente
c’alimentait a unu Cunventu.
Fit a calchina ia fraigada
Ma non de tantu tempus antigoriu,
cand’hana edificadu su lettoriu (1889)
sa sorgente istesit eliminada.
Ancora s’idet sa calchina ia,
peri su muru e petzos de matone
no isco s’erede intubazione,
pero’ gia andait a Santa Lughia.
Custu cunventu chi contande soe
Es vicinu e resultat de fronte
A sa carrela de Tia Chica e Monte
E de su Monte Granaticu ch’est oe.
Su Cunventu isparidu este dae ora
Ma cando ne comente non l’ischimos
Ca iscritos perunos non tenimos
Ma betiles e trastes b’at ancora.
Cussa prata ite tempus simpaticu
Fit tot’a una e bind’iat de logu.
Ma su parracu Antoni Peppe Trogu,
edificadu hat su Monte Granaticu.




Poesia religiosa su 50° salmu de Davide Miserere

O Deus, de mè tenide piedade
Siedas misericordiosu s’apo mancadu
Cancellade dae me ogni peccadu
Tenide sa manna ostra bonidade
Sa mia culpa riconosco perdonade
Pulidemi da ogni peccadu causadu
Contr’a bois,contr’a bois so sempr’istadu
Su meu peccadu c’apo a enanti cancellade
Su male chi a oios bostros apo fattu
E cando faeddades setzis giustu
E in d’ogni giudiziu setzis rettu
Tenzo sa culpa so istadu ingrattu
Cà dae mamma eredadu est tottu custu
Ma cherides sinceridade e affettu

In s’intimu insegnatemi ogn’ischire
Purificademi cun issopo e resto nettu
Samunademi e ap’esser biancu perfettu
Cun gioia e cun letizia in s’avvenire
Manifestande sos ossos c’ap’a finire
Leademinde su meu isguardu indiscrettu
De sos peccados faghide ogni culpa isparire
Criade in me deus,ogni coro de affettu
Rinnovade in me s’ispiritu de saldesa
Non mi respinghedas da sa ostra presenzia
E ne mi brivedas de s’ispiritu ostru santu
Rendidemi sa gioia de sa salvesa
E sostenide in me un’animu de indulgenza
Pro imparare a sos errantes sas vias chi hamos tentu

Sos peccadores a bois ten torrare
Liberatemi dae su samben,Deus,Deus meu
Salvesa e sa limba mia giustu arreu
Signore abberidemi sas laras a pregare
Ei sa ucca mia pro bos lodare
Pruite non gradides su sacrificiu intreu
Cuntrittu e cuntribuladu a Deu
Cun coro affrantu e’ non lu disprezzare
In su ostru amore rendide a “Sione”
Da Gerusalemme sos muros alziate
E tando gradide s’olocaustu nostru
Retzide s’intera oblazione
De tottugantu nois atzettade
Sas vittimas subra s’altare ostru


S’ainu e su ‘oe

Un ainu intelligente
Unu ‘oe at incontradu
salude ‘oe l’at nadu
cun su mere istas comente?

salude amigu molente
l’at sa risposta torradu
apo meda tribagliadu
e vivo discretamente

e tue s’orriadore
ite novas mi des dare?
Su mere t’at a trattare
Comente grande signore

Deo proendutzas de orzu
In sa musetta las ammiro
Ma poscas la gigiro
Cun cichetes de puntorzu

Tue a cantu mi resultat
De su mere ti nde frigas
Tantu ses surdu de origas
E su chi narat no iscurtas

No m’offendas incue!
Sas peraulas mantene
Orighi longu va bene
Ma no corrudu che tue!



S’atitidu Iscanesu


M’ammento mesu seculu passadu
Cando esistian sas atitadoras
Fin anziana e cumponidoras
Ch’an tantos versos funebres cantadu
Custas rendian su significadu
De cuddu chi finidu aiat sas oras
Cun lamentu de dolu cumponinde
A cherritzos calados e pranghinde.

Naro chi cust’usantzia amos bidu
In bidda nostra lu depimos crere
S’atitidu fit tando unu dovere
A su chi aiat sa vida finidu
Si a una li moriat su maridu
E fit bona, atitaiat sa muzere
O si nono un’atera parente
Nande in custu modu similmente:

Mortu si ch’est Boreddu…maridu meu!
Postu m’at in nieddu…maridu meu!
Perdidu su tesoro..maridu meu!
Nieddu apo su coro…maridu meu!