
Naschidu in Salighera su duos de maju 1987,
istudiat economia e finanza in s’ Universidade
de Casteddu.
Amat cun amore profundu sa Sardigna ed est
impignadu a muntenner e a dare valore
a sas tradissiones.
Est su bassu de su cuncordu “Sas battor culunnas”
e ballat in su sotziu chi rappresentat Iscanu.
Cultore de musica, sonat in d’unu gruppu rock
e faghet cantones sardas a manera noa.
Poesias
Su rusinniolu
cando car’usinniolu
ti pesas a bolare
pares portare sas pummas de oro
che unu tesoro chi s’altziat a bolu
brivu de pessamentos
in chelu ‘olas serenu,
chircas s’alenu friscu de su ‘entu
cun prus de chentu e unu movimentos
ses bellu a t’abbaidare
serrande cuddas alas
cando calas a bass’in sa pianura
posc’a s’altura torras a pigare
in beranu cunsonu
de cantos melodiosos
e calorosos sinniales de amore
ca su senniore t’hat dadu su donu
che pitzinnu minore
cun tanta inzenuidade
disamistade no nd’as mai connotu
giogas cun totu e no tenes timore
ma poberu e indifesu
in subra de unu frore
no as biu s’astore chi t’est oretande
e tue cantande ti bi ses tratesu
intende cuddas nues
chi ti tenen afetu
s’astore inchietu no nde tenet dolu
oh rusinniolu puite no ti fues!!!
Cantande s’amore…
No mi pressigas prus in su disizu
O bella musa,cantami s’amore!
Cantami cuddos annos de dolore
‘Ue chirchei candid’unu lizu.
Musa dae tantu tempus abramida,
Ses bintrad’in sas bestes de unu frore,
e che pinzellu de donni colore
ti ses posta,e pintadu m’as sa vida.
Narami como,ca ses parte mia:
ite nd’as de me?…de custa nue!
‘eo chi ti miro e prestu m’innamoro.
Narami chi no as bellesa ebbia,
e mi podes amare fintzas tue
in sos zassos profundos de su coro!
Isperansia de amore
Mi paret chi ti bido in cuss’isteddu
Cando bugiosu calat su seranu
Mi paret chi ti toco cun sa manu
E in su ‘entu nd’isculto su faeddu
Costante t’apo in mente,e in su coro
Ses bena chi lu faghet palpitare
Lughes prus de una perla in mes’e mare
Tantu bramada che grande tesoro
Pro ti mustrare totu cust’afetu
dia cherrer de t’istringher forte a mie
Mancari sies un’illusion’ebbia
Ma sigo a ti portare in fantasia
Bisandedi ‘onni note cun s’isetu
De t’incontrare fortzis carchi die
Lambrigas
Lambrigas suta de unu chelu istranzu
M’infunden sa cara, imbaten a terra e iscazan su nie fritu…
Domo mia cantu ses addane?
Tue chi m’istimas e mi das alientu,
tue chi m’as fatu mannu e chi semper
A manu in funtesa m’as acumpanzare.
E mi drommo,
aprensadu e ninnadu dae su pensamentu ch’apo a torrare
e ponner su coro in logu sou.
Samben de coro…
Moven sos annos e curren, comente
A parrer fozas in bent’e traschìa.
Mi enin che arbeschida nadìa
Anninnias cantadas durchemente,
Memorias de s’affettu chi m’as dadu
In su tempus coladu lestamente
Affacc’a tie. Cantu as perdonadu
Custu fizu mai riconnoschente.
Ma unu cantu no podet gosìe,
Cun d-una lambriga in ojos lughente
Mustraredi s’amore intro de a mie.
Sambene tou sò
Samben de coro in custa carre mia.
Pro semper tou
Finzas a cantu ch’apo alenu de vida.